روز پاسداشت زیان فارسی و بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی

زبان، فراتر از مجموعه‌ای از واژگان و قواعد، هویت، تمدن و حافظه تاریخی یک ملت است. در روزی که جهان به پاسداشت زبان فارسی و بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی بسی در تکاپوست، یادآور می‌شویم که زبان فارسی، نه تنها پیونددهنده نسل‌های گذشته با امروز، بلکه ستون استوار هویت ملی و نماد شکوه تمدن ایرانی است. در گذشت قرن‌ها، زمانی که طوفان‌های تاریخی و تحولات فرهنگی، هویت ملل را به مخاطره انداختند، زبان فارسی به مثابه پناهگاهی امن، بنیان‌های فرهنگی این سرزمین را صیانت کرد. در این میان، نقش بی‌بدیل ابوالقاسم فردوسی، آن حماسه‌سرای خردمند، پررنگ‌تر از هر زمان دیگری نمایان است. او با قلم زرین خود و با تکیه بر شکوهِ "شاهنامه"، نه تنها زبان فارسی را از زوال نجات داد، بلکه با تزریق روح حماسی و اخلاق ایرانی به تار و پود کلمات، آن را به زبانی جاودان و تمدن‌ساز بدل ساخت. بزرگداشت فردوسی، تنها تکریم یک شاعر نیست، بلکه بازشناسی ارزش‌های انسانی، ایستادگی در برابر ناصواب‌ها و پاسداشت اصالتِ خویش است. ما در این روز، بر ضرورت صیانت از گویش و نوشتار پارسی در عصر جهانی‌شدن تأکید می‌ورزیم و بر آنیم تا با نگاهی نو به میراث ادبی خود، راه تعالی فرهنگی و علمی را در مسیر اصالت و شکوهِ این زبان دیرینه بیابیم.