بزرگداشت شیخ بهایی و روز معماری در ایران گرامی باد.

در تقویم پربار فرهنگ و هنر ایران‌زمین، سوم اردیبهشت‌ماه -روز بزرگداشت شیخ بهایی- فرصتی است مغتنم تا نه‌تنها به ساحتِ علمی و عرفانی این دانشمند فرزانه ادای احترام کنیم، بلکه پیوندی ناگسستنی میان اندیشه، حکمت و هنر معماری را پاس بداریم. شیخ بهایی، در مقام فقیه، عارف، ستاره‌شناس، ریاضی‌دان و از همه مهم‌تر، معمارِ اندیشمند، تجلیِ بارز «خردمندیِ تلفیقی» در تاریخ تمدن ماست.

معماری برای شیخ بهایی، تنها چیدمان سنگ و آجر نبود؛ بلکه هنری قدسی بود که در آن زیبایی (جمال) و استحکام (جلال) با نیازهای انسانی و اقلیمی در هم می‌آمیخت. آثار به جای مانده از او و مکتب معماری دوران وی، گواهی است بر نگاهی که در آن، مهندسی دقیق با روح لطیف عرفانی چنان هم‌نشین شده که هنوز پس از قرن‌ها، هر ناظری را به تحسین وامی‌دارد.

امروز، هم‌زمانی این بزرگداشت با روز ملی معماری، یادآور رسالت خطیر معماران معاصر ماست. معماری، آیینه تمام‌نمای فرهنگ یک ملت است و در عصر تحولات شتابان تکنولوژیک، بازگشت به آن هویت اصیل که در آثار بزرگانی چون شیخ بهایی سراغ داریم، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است. معماران امروز، وارثان فضایی هستند که در آن، تعادل میان سنت و مدرنیته، و تلفیق دانش بومی با نوآوری‌های جهان‌شمول، شاه‌کلیدِ رسیدن به شهری زیست‌پذیر و هویت‌مند است.